بررسی و مقایسه اتنوبوتانیکی گیاهان دارویی مورد استفاده اقوام کوچنده در استان کرمان
نویسندگان
1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد، ایران.
2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد، ایران
3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد، ایران.
doi
10.22091/ethc.2024.10447.1013چکیده
هدف: جوامع کوچنده، به واسطه شیوه زندگی خود، که در تماس مستقیم و دائمی با عرصههای طبیعی و نقل مکان فصلی، از عرصهای به عرصهای دیگر و لزوم استفاده درمانی فوری، از گیاهان داروئی مجاور محیط زندگی خود، گنجینهای از اطلاعات مربوط به خواص داروئی گیاهان در طبیعت هستند.مواد و روشها: به جهت مقایسه اتنوبوتانیکی اقوام کوچنده 5 ایل بزرگ در قالب سه گروهِ 1- قرائی و بچاقچی 2- راینی و پشتکوهی و 3- جبالبارزی، به عنوان نمونه، مورد مطالعه و بررسی قرار گرفتند. جمعآوری اطلاعات، از طریق تنظیم پرسشنامه و مصاحبه با تعداد 59 نفر از منتخبین و خبرگان محلی به شیوهی گلوله برفی انجام شد.نتایج: نتایج به دست آمده، 116 گونه دارویی متعلق به، 45 خانواده و 107 جنس را نشان داد، که خانواده کاسنیان (Asteraceae) با تعداد 15گونه گیاهی و خانواده نعنائیان (Lamiaceae) با 12 گونه، دارای بیشترین فراوانی در این منطقه بودند. 8/9 درصد از گیاهان لیست شده، جهت درمان سرماخوردگی، سرفه و خشکی گلو و 77/9 درصد از آنها نیز جهت رفع یبوست و مشکلات گوارشی با بیشترین فراوانی استفاده میشود. گونههای سدابی (Ruta graveolens) و شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) به ترتیب هر کدام با 8 و 7 نوع استفاده، پرکاربردترین گونه گیاهی معرفی شدهاند.نتیجهگیری: در نهایت، مشخص شد که، گیاهان دارویی مشابه در اقوام مورد مطالعه، کاربرد و استفادههای متنوع و متفاوتی دارند.