تبارشناسی ماهی سیاه کوچولو در متون نثر فنی داستانی و تحلیل نمادهای آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه اورمیه، ارومیه، ایران
doi
10.22054/ltr.2019.36231.2440چکیده
سنّت حسنة داستاننویسی در شکل «داستان حیوانات» از دیرباز در میان انسانها توانستهاست به عنوان «میراث اندیشة بشری» درخشش خاصی در میان انواع ادبی داشته باشد. فابل (Fable) و شکل متعالی آن الگوری (Allegory) یا همان داستانهای تمثیلی از کلیله و دمنه، منطقالطیرها، موش وگربه تا ماهی سیاه کوچولو بر روی یک زنجیره، ادامة این نوع ادبی ارزشمند بودهاند. این مقاله سعی بر این دارد ضمن تبیین تفاوتهای فابل و الگوری با نمایاندن تبارشناسی ماهی سیاه کوچولو، از نمادهای آن به عنوان آخرین و فاخرترین الگوری (داستان تمثیلی حیوانات) ایرانی، تحلیل فشردهای ارائه دهد و ضمن ردّ انتساب این داستان به «جاناتان مرغ دریایی اثر ریچارد باخ، نویسندة آمریکایی» ریشههای آن را در کلیله و دمنه، مرزباننامه و منطقالطیر عطار نمایان سازد.