بررسی و تحلیل ارکان جرم تصرّف عدوانی در حقوق ایران
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرّس
2 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه تربیت مدرّس
doi
10.22059/jlq.2013.31996چکیده
جرم «تصرّف عدوانی» از جرایم علیه اموال و مالکیّت است که اگرچه از بدو قانونگذاری در ایران جرمانگاری شده، لیکن با گذر زمان، بر دامنة شمول آن افزوده شده است. هماینک، مادة 690 ق.م.ا مهمترین رکن قانونی این جرم است که از جمله طولانیترین و پیچیدهترین مواد ق.م.ا میباشد و اختلافنظرهای گستردهای را موجب شده است. از این رو، ارائه تحلیلی جامع از آن ضروری مینماید. در این پژوهش، ضمن واکاوی ارکان این جرم، سعی شده با توجه به سیر تحوّل جرمانگاری و نیز غرض قانونگذار از وضع، تحلیلی دقیق و علمی ارائه گردد. تفکیک در عناوین مجرمانة ششگانه در مادة 690 و بیان نسبت میان آنها، لزوم احراز سوءنیت در تحقّق جرم تصرف عدوانی، عدم تأثیر مالکیّت شاکی، امکان تحقّق رفتار مجرمانه با فعل و ترک فعل، لزوم تصرّف ملک غیرمنقول متعلّق به غیر (با تکیه بر معنای عام تعلّق به غیر) و مستمر بودن این جرم در تمامی مصادیق، از نتایج بهدست آمده است.