فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

غزل یکی از محبوب‌ترین قالب‌های شعر فارسی است که به سبب قابلیت‌های منحصر به ‌فردش از آغاز پیدایش خود تاکنون در شعر فارسی حضوری مستمر داشته است. در دوران معاصر، همگام و همراه با رواج شعر نیمایی تلاش‌ها برای ایجاد تحول در قوالب شعر فارسی به‌ویژه غزل، آغاز شد. این تحولات عمدتاً به جهت پویایی قالب مذکور و هماهنگی و متناسب کردن آن‌ با تحولات جامعه صورت گرفته است. زمانی که شعر نیمایی در جامعه ادبی ایران رواج یافت و نیز با تکیه‌ بر تحولات وسیعی که نیما و شاگردانش در عناصر مختلف غزل ایجاد کردند شاعران نوگرای معاصر با تلفیق غزل سنتی و شعر آزاد شعری را پدید آوردند که غزل نو نامیده شد. شعر نو در همۀ اشکالش بر زبان، بیان، اندیشه، بلاغت و زیبایی‌شناسی غزل اثر گذاشته و قصد این پژوهش بررسی تاثیر زبان شعر آزاد بر غزل امروز است. این تاثیرپذیری‌ در حوزۀ «زبان» در شعر شاخص‌ترین شعرای جریان غزل نو شامل حسین منزوی، منوچهر نیستانی، سیمین بهبهانی، محمدعلی بهمنی و محمدسعید میرزایی با روش توصیفی - تحلیلی تبیین شده است. یافته های این پژوهش نشان می‌دهد که شاعران این جریان با تکیه بر ظرفیت‌ها و پشنوانه غنی قالب غزل و نیز تعامل مثبت با جریان‌های نوی شعر معاصر به ویژه شعر آزاد، هر کدام به گونه‌ای از تکنیک‌ها و قابلیت‌های شعر آزاد در غزل خود بهره برده‌اند. ورود واژگان تازه، معمولی و محاوره‌ای به شعر، ترکیب‌های تازه، اضافه صفت بر اسم و... از جمله این تأثیرپذیری ها در حوزه زبان بوده است.