معیار تعیین نفقه ی زوجه در فقه امامیه و حقوق مدنی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی
2 استادیار حقوق خصوصی دانشکده حقوق وعلوم سیاسی، دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jls.2017.23676.2221چکیده
چکیده یکی از مهمترین مسائل در حوزهی حقوق خانواده این است که نفقهی زوجه بر اساس چه معیاری تأمین شود. در این باره در بین فقهای امامیه دیدگاه یکسانی وجود ندارد به طور مثال برخی در تمامی نیازهای معیشتی متعارف شأن اجتماعی شوهر را مدنظر قرار دادهاند در حالی که اکثریت فقهای امامیه در مقدار متعارف طعام و خورش قائل به حال شخصی زوجه بوده اما در سایر نیازهای معیشتی متعارف و جنس طعام و خورش شأن اجتماعی زوجه را معتبر دانستهاند. در مقالهی پیش رو این نتیجه حاصل شد که قانونگذار ایران در مادهی 1107 ق.م اصلاحی 19/8/1381، ضمن آنکه به معیار اکثریت فقهای امامیه تمایل نشان داده و مجموع آخرین شأن اجتماعی شخص زوجه و خانواده پدر زن در قبل از نکاح را ملاک دانسته، از دو معیار نوعی و شخصی نیز برای شناسایی و تمایز گسترهی نفقهی زوجه و مصادیق آن بهره گرفته است.