بررسی شروط تحمیلی ناظر به استفاده از سامانه‌های الکترونیکی؛ مطالعه‌ای تطبیقی در کامن‌لا و حقوق ایران

نویسندگان

1 استاد دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران

doi
10.22034/law.2023.50683.3103
چکیده

بی‌شک امروزه زندگی بدون خدماتِ سامانه‌های الکترونیکی دشوار است. از طرف دیگر، استفاده از این خدماتِ به‌ظاهر رایگان، به قیمت تن‌دادنِ به مفاد شروطی است که پیش از این از سوی گردانندگان این سامانه‌ها، با صرف وقت و هزینة بسیار و چه‌بسا مشورت با حقوق‌دانان، تدوین گردیده ‌است؛ حال، چنانچه کاربران از مُفاد تمامی این شروط آگاهی می‌یافتند، یا هرگز از این خدمات استفاده نمی‌کردند یا دست‌کم بی‌طیب خاطر و با اکراه اقدام به استفاده می‌نمودند. از همین روی، این مقاله به‌دنبال پاسخ به این پرسش اصلی‌ است که بهترین شیوة مقابله با تحمیل این شروط چیست و چگونه می‌توان در عین بهره‌مندی از مزایای آن، معایب آن را به حداقل رسانید؟ به‌نظر می‌رسد استفاده از مجموعه‌ای از رویکردها به‌نحوی ‌که هم مانع ایجاد این شروط گردد و هم در صورت ایجاد، راهکاری برای حذف آن با اقتصادی‌ترین طریق ممکن ارائه نماید، مطلوب‌ترین شیوة حمایت از حقوق کاربران به‌عنوان طرف ضعیف‌تر در برابر صاحبان این سامانه‌ها به‌عنوان طرف قدرتمند باشد. به همین جهت، در این اثر با بهره‌گیری از روش تطبیقی- تحلیلی و کتابخانه‌ای، در سه مبحث کلی، پس از بررسی نحوة انعقاد و مفاد این شروط، شیوه‌های مقابله با آنها نیز پِی ‌گرفته شده‌ است.