استناد به روح قانون در دادرسی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج
2 استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج
doi
10.22099/jls.2017.7467.1373چکیده
استناد به روح قوانین چه از نقطهنظر ارزیابی قراردادهای خصوصی و تشخیص درستی یا نادرستی آنها و چه از جهت شناسایی همسویی یا عدم همسویی مصوبات، دستورالعملها و بخشنامههای صادره توسط نهادهای قدرت در یک جامعه و چه در مواقع خلأ یا ابهام قانون، از آنچنان اهمیتی برخوردار است که میتوان گفت از پایههای دادرسی منصفانه به شمار میآید. جای گرفتن واژه «روح قانون» در برخی مقررات قانونی و مکلف ساختن قضات به توجه به آن در مقام دادرسی، به معنی پذیرش آن به عنوان یک مستند محکم در نظام دادرسی است. با این همه قانونگذار هیچ تعریف روشنی از آن ارائه نداده و در واقع مفهوم و مصداق شناسی آن را به تشخیص قاضی موکول نموده است. ماهیت شناسی مقولهی روح قانون، پایگاه قانونی، راهکارهای فقهی - حقوقی برای شناسایی آن و نیز آسیبشناسی این جریان از جمله اموری است که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است.