پیوندزنی حقوقی به جهان اسلام؛ مطالعه موردی قانون مدنی عراق با تکیه بر رویکردهای حقوقی السنهوری [به زبان انگلیسی]

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه کوفه، نجف، عراق.

2 استاد، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه کوفه، نجف، عراق.

doi
10.30497/law.2024.245602.3472
چکیده

«پیوندزنی حقوقی»، فرایند انتقال قواعد حقوقی از یک نظام حقوقی به نظام دیگر، مفهومی است که توسط حقوقدان اسکاتلندی، آلن واتسون، در دهه 1970 میلادی به جامعه حقوقی ارائه شده است. حقوقدانان دیدگاه‌های متفاوتی در خصوص پیوندزنی حقوقی و انتقال سیستم‌های حقوقی از یک کشور به کشور دیگر اتخاذ کرده و شواهد گوناگونی برای موضع خود ارائه نموده‌اند. قانون مدنی عراق، با تلاش‌های حقوقدان برجسته مصری عبدالرزاق السنهوری مقصد پیوندزنی حقوقی از دیگر نظام‌ها بوده است. با این همه، برخی از پیوندزنی‌های صورت‌گرفته در قانون مذکور به موفقیت مورد انتظار نرسیده و در نظام حقوقی مقصد به‌طور پیش‌بینی شده عمل نکرده‌است. پژوهش پیش رو، به بررسی علل ناموفق‌بودن پیوندزنی حقوقی با مقصد جهان اسلام پرداخته است و به طور خاص به ناکامی دو نمونه پیوندزنی در قانون مدنی عراق یعنی Consensual Subrogation System و Foundation System می‌پردازد. پژوهشگران این ناکامی را ناشی از عدم تطابق مواد پیوندی از مبدأ نظام‌های حقوقی دیگر، با اصالت و جامعیت فقه اسلامی می‌پندارند.