تحلیل جامعهشناختی شهرآشوبها به عنوان تاریخ محلی منظوم در عصر تیموری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار تاریخ دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22054/ltr.2018.9187چکیده
تاریخنگاری محلی به عنوان یکی از اشکال تاریخنگاری در ایران، بهویژه در دورة تیموری، چندان مورد توجه قرار نگرفتهاست. در این میان، یکی از انواع تاریخنگاری محلی، تاریخنگاری منظوم است و گونهای از تاریخهای منظوم که در عهد تیموری گسترش یافت، شهرآشوبها هستند. در واقع، شهرآشوبها اطلاعات فراوانی در باب تاریخ اجتماعی و فرهنگی و نیز خصوصیات شهرها، اصناف و... در قالب تاریخ محلی منظوم ارائه مینمایند. همچنین، تاریخنگاری منظوم از نظر بازسازی برخی از حوادث تاریخی این زمان و هم از لحاظ نشان دادن شواهدی از احیای روح ایرانی و زبان فارسی، اطلاعات زیادی بهدست میدهد. بنابراین، هدف اصلی مقالة حاضر این است تا تحلیلی جامعهشناختی از شهرآشوبها به عنوان تاریخ منظوم محلی در عصر تیموری بهدست دهد و اوضاع اجتماعی و فرهنگی این عصر را بررسی نماید.
