فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، معرفی گزارشگری شهروند شرکتی برای بانک‌ها به عنوان نوعی گزارشگری مالی و غیرمالی و بررسی پیامدها و عوامل موثر بر محتوای اطلاعاتی (ارزش‌آفرینی) این نوع گزارشگری است. بدین منظور، ابتدا گزارشگری شهروند شرکتی مفهوم‌سازی شده و پس از آن داده‌های پژوهش برای 12 بانک طی سال‌های 1390 الی 1399 جمع‌آوری شد. این پژوهش به لحاظ نحوه گردآوری داده‌ها، نوعی پژوهش کمی و تجربی در حوزه حسابداری و مالی است و برای سنجش عوامل موثر بر گزارشگری شهروند شرکتی و هم‌چنین ارتباط بین این متغیرها با پیامدها و در نهایت ارزش بانک، از رویکرد معادلات ساختاری و روش کم‌ترین مربعات نسبی (PLS) استفاده شده است. فرضیه اصلی، مربوط به تأثیر گزارشگری شهروند شرکتی بر ارزش‌آفرینی بانک است. مسیر مستقیم مربوط به این ارتباط با ضریب 271/0 بیانگر این موضوع است که ارزش‌آفرینی بانک به میزان 27 درصد (با آماره t معادل 897/6) از طریق گزارشگری شهروند شرکتی (به صورت مستقیم و بدون دخالت متغیر میانجی) تبیین می‌شود. این بدین معنا است که با افزایش افشاء شاخص‌های گزارشگری شهروند شرکتی، ارزش بانک افزایش می‌یابد. در نتیجه، بانک‌ها با ارائه گزارشگری شهروند شرکتی و افشا‌ء شاخص‌های مالی و غیر‌مالی می‌توانند بر ارزش‌آفرینی بانک تأثیر‌گذار باشند و از طریق کاهش هزینه سرمایه شرکت، کاهش هزینه‌های نمایندگی، افزایش نقدینگی، بهبود عملکرد مالی و کیفیت گزارشگی مالی، منجر به افزایش ارزش بازار سهام بانک و در نهایت افزایش ارزش بانک شوند. مهم‌ترین دستاورد این پژوهش، توسعه مفهوم گزارشگری شهروند شرکتی به عنوان یک نوع گزارش با ارزش در صنعت بانکداری است.