شناسایی سازههای اثرگذار بر میزان اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد با تأکید بر نظریه شبکه کنشگران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران و مربی گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور تهران،ایران
2 استادیار گروه حسابداری دانشکده اقتصاد مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز،شیراز،ایران
3 استادیار گروه حسابداری دانشکده اقتصاد مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز،شیراز،ایران
doi
10.22099/jaa.2023.45244.2286چکیده
هدف این پژوهش اندازهگیری میزان اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد در سه بعد برنامهریزی راهبردی، تجزیه و تحلیل هزینهها و مدیریت عملکرد و همچنین شناسایی و کشف کنشگران مؤثر بر اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع پیمایشی است. ابزار گردآوری پرسشنامه و دادهها از طریق توزیع152 پرسشنامه بین کارشناسان بودجهریزی، ذیحسابان، مدیران ارشد و مدیران مالی در سال 1400 گردآوری و تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری و نرمافزار SmartPLS انجام شد. یافتهها نشان داد میزان اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد در ابعاد برنامهریزی راهبردی، تجزیه و تحلیل هزینهها و مدیریت عملکرد به ترتیب 34/38 درصد، 25/95 درصد و 31/25 درصد است. همچنین یافتهها نشان داد کنشگران اثرگذار به طور مستقیم و غیر مستقیم بر میزان اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد شامل کنشگران اقتصادی، کنشگران فنی، صلاحیت مدیریت و تعهد سازمانی هستند. بر اساس نتایج پژوهش میتوان گفت برای اجرای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد باید رویه موجود در ابعاد دانش مالی سازمان، کنشگران محیطی، تعهد سازمانی باز طراحی و باز اندیشی شود. همچنین ابعاد کنشگران فنی (سیستم اطلاعاتی حسابداری و شبکهها)، کنشگران اقتصادی (سازمان برنامه و بودجه) و صلاحیت مدیریت و فرهنگ سازمانی از منظر فنی و نظارتی اصلاح و تقویت شوند. نتایج این مطالعه میتواند در جلب توجه مدیران ارشد و اجرایی و پژوهشگران دانشگاهی و پشتیبانی و اصلاح ابعاد اثرگذار بر اجرای بودجهریزی مؤثر باشد و همچنین مبانی نظری در حوزه بودجهریزی مبتنی بر عملکرد را گسترش دهد.