دادرسی افتراقی اطفال بزهدیده در مرحلۀ پیشمحاکمه
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم،
doi
10.22034/law.2022.51286.3123چکیده
بزهدیدگیِ اطفال و نوجوانان از مسائل مبتلابه دنیای کنونی است. شرایط جسمی و روحی کودکان، آسیبپذیری آنان و کثرت موارد کودکآزاری، وجود نظام دادرسی ویژهای را برای این قشر موجه میسازد. در اسناد بینالمللی تا چند دهه قبل رهنمودهای اندکی در خصوص دادرسی افتراقی کودکان بزهدیده وجود داشت و تمرکز بر بزهکاری کودکان بود، لکن در دو دهۀ اخیر تحت تأثیر دیدگاههای جرمشناختی و نیز تلاشهای نهادهای مدنی این امر مورد توجه محافل حقوقی و اسناد بینالمللی قرار گرفته است. حقوق ایران با تصویب قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1381 و قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، این موضوع را در عرصۀ قانونگذاری وارد کرده، ولی شاخصههای دادرسی افتراقی را مورد توجه قرار نداده است. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی با هدف بررسی مؤلفههای اصلی دادرسی افتراقی کودکان بزهدیده در مرحلۀ پیشمحاکمه در حقوق ایران بهرشته تحریر درآمده است. در این راستا ضمن تبیین شاخصههای موضوع، شرایط موجود بررسی و با نگاهی به اسناد بینالمللی وضعیت مطلوب تبیین میگردد. بر اساس یافتههای پژوهش، بهرغم تلاشهای قانونگذار در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399، همچنان نقایصی در این عرصه ملاحظه میشود.