بررسی رابطه بین پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری
نویسندگان
1 استاد گروه حسابداری ، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد دانشگاه الزهرا ،تهران ،ایران
2 دانشجوی دکتری حسابداری ،دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد دانشگاه الزهرا ،تهران ، ایران
doi
10.30466/jfcs.2025.121751چکیده
هدف: پیشبینی سود مدیریت یکی از مهمترین افشاهای داوطلبانه برای ارائه اطلاعات مالی ارزشمند می باشد و از آنجایی که شرکتها از ابزارهای ارتباطی مختلفی برای تعامل با کاربران اطلاعات، فراتر از چارچوبهای افشای اجباری شامل دو نوع رایج افشای داوطلبانه شامل پیشبینی سود مدیریت و افشای پایداری زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی استفاده میکنند اما هنوز درک روشنی از نحوه تعامل این دو نوع مختلف افشای داوطلبانه در زمانی که مدیران تصمیم میگیرند که کدام افشاها را برای ایجاد یک سیستم گزارشدهی یکپارچه که منافع آنها را تامین میکند ارائه کنند، وجود ندارد از این رو هدف تحقیق حاضر بررسی بررسی رابطه بین پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری میباشد.روش: تحقیق مورد نظر بر اساس هدف کاربردی و از نوع توصیفی همبستگی میباشد. جامعه آماری تحقیق کلیه شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران و قلمرو زمانی شامل 13 سال متوالی از سال 1390 تا 1402 و با نمونه مشتمل بر 120 شرکت (1560 سال-شرکت) و با استفاده از رگرسیون خطی چند متغیره استفاده شده است.یافتهها: نتایج یافتهها نشان داد که بین پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری (عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی) رابطه معنادار و مستقیمی برقرار است و به نوعی با فزایش پیش بینی سود مدیریت، گزارشگری پایداری شرکت نیز افزایش پیدا میکند.نتیجهگیری: در حالی که مدیران اغلب بین دو نوع افشا (پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری) در تکاپو هستند، انتشار هر دو نوع افشا، بینشهای آموزندهتری برای تصمیمگیری کاربران نسبت به انتشار تنها یک نوع یا هیچکدام ارائه میکند. به طور خاص، شواهد مستقیمی ارائه گردید که نشان میدهد شرکتهایی که صدور پیش بینی سود مدیریت را متوقف میکنند، تمایل کمتری به انتشار گزارشهای پایداری دارند.نوآوری: این مطالعه رابطه میان گزارشگری پایداری و مدیریت سود را بررسی میکند و تأثیر مشترک آنها بر بازارهای سهام را مورد تحلیل قرار میدهد. بر خلاف تحقیقات پیشین که تنها بر افشاهای داوطلبانه مالی یا غیرمالی تمرکز داشتند، این پژوهش اثرات ترکیبی این افشاها بر ارائه اطلاعات را در نظر میگیرد. همچنین، بررسی میکند که مدیران چگونه هزینههای نسبی، ریسکهای بالقوه و مشوقهای موجود را در شکلدهی به استراتژیهای افشای داوطلبانه تعادل میبخشند. یافتههای این مطالعه، بینشهایی در مورد واکنش شرکتها به الزامات گزارشگری ESG و تعامل میان مدیریت سود و افشاهای پایداری در سیستمهای گزارشگری یکپارچه ارائه میدهد.