نقش شرط فراگیر در ایجاد مسئولیت بینالمللی دولت از منظر کمیسیون حقوق بینالملل
نویسندگان
1 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
2 دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2012.29899چکیده
در اختلافات دولت- سرمایه گذار، سرمایه گذار اصولاً متمایل است که شرط فراگیر تمامی دعاوی قراردادی سرمایه گذار علیه دولت را تبدیل به اختلافات معاهده ای نماید. در مقابل دولت طرفدار تفسیر هر چه مضیق تری از این شرط می باشد. مستند به مواد کمیسیون حقوق بین الملل، به منظور ایجاد مسئولیت بین المللی دولت برای نقض قرارداد لازم است دو پیش شرط وجود داشته باشد: اول آنکه دولت صرفاً زمانی می تواند مسئول تلقی شود که با توسل به اقتدارات حاکمیتی اقدام کرده باشد. شرط دوم آن است که نقض قرارداد منجر به نقض حقوق بین الملل شود. در اختلافات دولت- سرمایه گذار، سرمایه گذار اصولاً متمایل است که شرط فراگیر تمامی دعاوی قراردادی سرمایه گذار علیه دولت را تبدیل به اختلافات معاهده ای نماید.