بررسی نظریۀ عمومی انتقال قرارداد در حقوق جدید فرانسه و جایگاه آن در حقوق ایران
نویسندگان
1 دکتری حقوق خصوصی دانشگاه مونپلیه فرانسه
doi
10.22034/law.2022.50414.3083چکیده
از مفهوم قرارداد میتوان آثار و اصول متعددی را استخراج کرد. اصل الزامآور بودن دلالت بر آن دارد که طرفین آنچه را که برعهده گرفتهاند بهمرحلۀ اجرا درآورند. لذا امکان انتقال تعهدات از جانب یکی از متعاهدین به دیگری برخلاف این اصل جلوه میکند؛ بنابراین رضایت طرف دیگر شرط ضروری است. در مقابل، عدهای بر این عقیدهاند که قرارداد اصولاً دارای نوعی مالیت اقتصادی است و همانند سایر اموال از قابلیت نقل و انتقال برخوردار است. بر این مبنا، حقوقدانان اصطلاحی تحت عنوان انتقال قرارداد را که در حقوق ایران و فرانسه مجمل است، مطرح میکنند که زوایای بسیاری از آن ناشناخته مانده است. نگارندۀ این نوشتار در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی در صدد آن است با توجه به اصلاحات اخیر حقوق فرانسه ماهیت حقوقی انتقال قرارداد را بررسی کرده، سعی بر آن دارد تا خلأهای حقوق ایران در این زمینه را با ارائۀ پیشنهادهای لازم مرتفع گرداند و از سوی دیگر ضرورت شناسایی مؤثر این نهاد حقوقی را تبیین کند.