فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حق انتخاب کردن و حق انتخاب شدن ازجمله حق‏های طبیعی و بنیادین است که محدود نمودن آنها در مقام قانون‌گذاری و تفسیر قانون نیازمند توجیه است. از چشم‌انداز اسلامی نیز این دو حق از نمونه‌های مهم حق‌الناس‌اند. بنابر رویکرد حاکم در نظام جمهوری اسلامی و رویۀ شورای نگهبان، مناصب باید همچون امانت شرعی به افراد عادل سپرده شوند و در موارد تردید نسبت به وجودشرایط نیز اصل عدم جریان خواهد داشت. این رویه که شرایط انتخاب‏شونده را حداکثری و انتزاعی می‏کند، به ردّ صلاحیت تعداد قابل‌توجهی از داوطلبان در انتخابات‏های گوناگون منجر شده است. مقالۀ حاضر در پی ارائۀ راهکار و شاخصی در جهت گسترش و تضمین حقوق انتخاباتی مبتنی بر مبانی فقهی است. بر اساس یافته‏های این مقاله، کاربست اصل صحت تکلیفی و امارۀ صحت قانونی در فرایند بررسی صلاحیت داوطلبان انتخابات می‏تواند با حمایت از نامزدها در برابر اتهامات، وظیفۀ نظارت تضمینی را محقق سازد و ارزیابی شرایط ذهنی و کیفی را محدود نماید. همراهی اصل و امارۀ صحت با تفسیر مضیق از شرایط قانونی لازم، در راستای گسترش حق‏ها و آزادی‏ها قابل تحلیل است و تحولاتی را در نظام انتخاباتی ایران حتی با حفظ قوانین موجود رقم خواهد زد. به این منظور، مقاله به تعیین جایگاه اصل صحت در ارزیابی صلاحیت داوطلبان و شیوۀ صحیح تفسیر دربارۀ شرایط ذهنی و کیفی انتخاب‏شوندگان می‏پردازد و بر این مسئله تأکید دارد که می‏توان از اصل صحت تکلیفی و امارۀ صحت قانونی در احراز شرایط ذهنی و کیفی داوطلبان انتخابات، مانند اعتقاد و التزام به اسلام و نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی، بهره برد.