سرقت مقرون به آزار در نظام‌های کیفری ایران و انگلستان

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق جزایی و جرمشناسی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری

doi
10.22099/jls.2015.3498
چکیده

چکیدهجرم سرقت ساده زمانی که با به‌کارگیری عملِ آزاردهنده علیه دیگری یا تهدید به آن توأم می‌گردد، تبدیل به سرقت مشدد می‌شود. این سرقت مشدد که سرقت مقرون به آزار نامیده شده است، تشدید مجازات مرتکب را همراه خواهد داشت. چرایی این امر را باید در اعمال زور و خشونتی جستجو کرد که ممکن است زندگی بزه دیده را در معرض خطر قرار دهد. بر این اساس، اگرچه مقابله مؤثر با این جرم کاملاً ضروری است، اما رویکرد قانون‌گذار ایرانی، متبلورشده در ماده 652 قانون تعزیرات 1375، دارای برخی نواقص است که ازجمله آن‌ها می‌توان به عدم تصریح به واژه «تهدید» در کنار آزار (و اختلاف‌نظرهای احتمالی ناشی از آن) و نیز مانعه الشمول نبودن عنصر قانونی جرم بحث اشاره کرد. ازاین‌رو، در این مقاله، با توجه به رویکرد نظام کیفری انگلستان در قبال سرقت مقرون به آزار، اصلاحاتی از قبیل گسترش قلمرو جرم و حذف جمله مربوط به مسلح بودن سارق در زمان سرقت از عنصر قانونی این جرم به قانون‌گذار ایرانی پیشنهاد شده است.