رابطۀ بین سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی والدین با مهارتهای اجتماعی دانشآموزان دورۀ متوسطۀ اول شهرضا (97-98)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان

2 دانشیار گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان (نویسندۀ مسئول)

3 استادیار گروه جامعه‌‌شناسی، دانشگاه آزاد واحد خوراسگان

doi
10.22083/jccs.2020.221322.3024
چکیده

چکیدهمفاهیم سرمایۀ اجتماعی و فرهنگی، بعد از تئوریزه شدن از سوی صاحب‌نظران، اکنون برای تحلیل و تبیین‌های مختلفی در علوم انسانی به کار می‌روند. هدف این مقاله بررسی تأثیر سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی والدین بر مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دورۀ متوسطه اول شهرضا (اصفهان) در سال تحصیلی 97-98 است. روش پژوهش پیمایشی بوده و با تکنیک پرسش‌نامه صورت گرفت. از جامعۀ آماری با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای و براساس جدول مورگان تعداد 386 دانش‌آموز به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه‌های استاندارد مهارت‌های اجتماعی (با چهار مؤلفۀ خودکنترلی، همدلی، ابراز وجود و همکاری گرشام، الیوت، وانس و کوک (2011)؛ سرمایۀ فرهنگی (با مؤلفه‌های سرمایۀ عینی، ذهنی و نهادینه‌شده) و سرمایۀ اجتماعی (با مؤلفه‌های ارتباطات درون و بیرون، ساختار درون و بیرون خانواده اکبری، نجفی و ندریان (1396)) بودند که پایایی پرسش‌نامه با آزمون آلفای کرونباخ 86/0 حاصل شد. یافته‌ها نشان دادند سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی والدین با مهارت‌های اجتماعی (69/0=r و 000/0=p) و (39/0=r و 000/0=p) به‌ترتیب رابطۀ معناداری دارند. براساس نتایج معادلات ساختاری (SEM) با نرم‌افزار آموس، سرمایه‌های اجتماعی و فرهنگی توانستند 46 درصد (46/0=R2) متغیر ملاک (مهارت‌های اجتماعی) را تبیین کنند.