بررسی رابطه شیوههای تصمیمگیری مدیران با مسئولیتپذیری کارکنان (مطالعه موردی دانشگاه سمنان)
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی رابطه بین شیوههای تصمیمگیری مدیران و مسئولیتپذیری کارکنان است. روش: روش تحقیق توصیفی - پیمایشی است؛ و در یک نمونه 213 نفری از کارکنان دانشگاه از بین جامعه آماری 473 نفری با اجرای پرسشنامههای شیوههای تصمیمگیری و مسئولیتپذیری انجام گرفته است. برای تجزیه و تحلیل دادها از ضریب همبستگی و آزمون رگرسیون استفاده شده است. یافتهها: شیوهی تصمیمگیری مدیران در دانشگاه سمنان شیوهی تصمیمگیری فردی با میانگین 40/3 است. همهی شیوههای تصمیمگیری مدیران با مسئولیتپذیری رابطه معناداری دارند؛ و شیوههای تصمیم گیری 47 درصد مسئولیتپذیری را پیش/ بینی میکنند. نتیجهگیری: مدیران دانشگاه سمنان بیشتر از شیوهی تصمیمگیری فردی استفاده میکنند. بین شیوههای تصمیمگیری مدیران (گروهی، مشورتی و مشارکتی) با مسئولیتپذیری کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین شیوهی تصمیمگیری فردی و مسئولیتپذیری کارکنان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. شیوهی تصمیمگیری مشارکتی مدیران مهمترین پیش بینی کننده مسئولیتپذیری کارکنان به شمار میآید