فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در جهان مجازی دارایی مجازی به صورت کدهای نرم افزاری خاصی تعریف می‌شود که مانند اشیاء فیزیکی، دارایی‌های شخصی جهان واقعی و یا بخشی از واقعیت عمل کرده و دارای کیفیات مشابهی هستند. دارایی‌های مجازی به جهت بهره مندی از حمایت قانونی باید چندین شرط را برآورده کنند. این دارایی‌ها نه تنها باید خصوصیات فیزیکی دارایی‌های جهان واقعی را داشته باشند، بلکه باید دیگر خصوصیات نامحسوسی که قابل تفکیک از دارایی‌های واقعی نیستند را هم دارا باشند. ابهامی که درمورد مفهوم دارایی مجازی وجود دارد بسیار شبیه به ابهامی است که در مورد مفهوم دارایی واقعی وجود دارد. از آن جایی که کلمه دارایی درحقوق واقتصاد درمعانی متفاوتی به کار می‌رود چنین ابهامی دور از انتظار نیست. عوام دارایی را به صورت مالکیت اشیاء وچیزها می‌بینند. حقوقدانان دارایی را به صورت حقوق مرتبط با اشیاء و مسائل تعریف می‌کنند. علاوه بر تفسیرهای متفاوتی که از مفهوم دارایی وجود دارد، مسئله این است که قانون جهان واقعی بر دارایی‌های محسوس (به جز چند مورد استثناء) تاکید می‌کند که این مسئله در سیستم‌های حقوقی رومی – ژرمنی بسیار بارز است. به دلیل تمرکز بر خصوصیت محسوس بودن دارایی‌ها به نظر می‌رسد که حقوقدانان بحث دارایی‌های مجازی را کاملاً مورد بی توجهی قرار داده‌اند. به هر روی، شرط محسوس بودن دارایی‌ها تنها دلیل این بی توجهی نیست، موارد استثنایی وجود دارند و امکان توسعه بحث دارایی‌های مجازی موردی است که در سالهای اخیر بسیار مورد توجه بوده است. در این مقاله به شیوه توصیفی تحلیلی به تبیین این مقوله اشاره داشته‌ایم.