نقش فنّاوری‌های ارتباطی دیجیتال در برقراری صلۀ رحم

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

2 استاد گروه تعاون و رفاه اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 استادیار علوم ارتباطات اجتماعی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران، (نویسنده مسئول)

doi
10.22083/jccs.2019.183094.2786
چکیده

نتایج برخی تحقیقات، نشان‌دهندۀ تأثیر فنّاوریهای اطلاعاتی و ارتباطی در روابط خانوادگی‌اند. هدف این تحقیق، بررسی نقش فنّاوریهای ارتباطی و اطلاعاتی در برقراری صلۀ رحم بین جوانان و اعضای خانواده است. به‌بیان‌دیگر، این پژوهش می‌کوشد نقش استفاده از فنّاوری‌های ارتباطی دیجیتال مانند رایانه، تلفن همراه، اینترنت و نظایر آنها را در برقراری صلۀ رحم فیزیکی (برقراری ارتباطات رودررو) و صلۀ رحم دیجیتالی (برقراری ارتباط با خویشاوندان از طریق فنّاوریهای ارتباطی) مطالعه کند. روش تحقیق از نوع پیمایش است و از پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته برای گردآوری داده­‌ها استفاده شد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل جوانان 15 تا 29 سالۀ شهر یاسوج بود که با استفاده از فرمول کوکران، 384 نفر از آنان از طریق نمونه­‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. تجزیه‌وتحلیل داده­‌ها به‌وسیلۀ نرم­افزار SPSS21 اجرا شد. نتایج تحقیق نشان می‏دهد، هرچه میزان استفاده از فنّاوریهای ارتباطی و اطلاعاتی افزایش یابد، میزان صلۀ ‌رحم از طریق ابزارهای ارتباطی دیجیتال هم تقویت می‌شود. بین استفاده از فنّاوریهای ارتباطی و اطلاعاتی و کمرنگ‏‏‏‏‌ترکردن صلۀ ‌رحم فیزیکی، رابطۀ معناداری وجود ندارد. به‌بیان‌دیگر، نتایج این پژوهش نه‌تنها نشان می‌دهند که این ابزارها به برقراری نوع جدیدی از صلۀ رحم یعنی صلۀ رحم دیجیتالی کمک می‌کنند، بلکه مدعی‌اند که استفاده از این فنّاوریها نقشی در کم‌کردن صلۀ رحم فیزیکی ندارد.