مطالعه تطبیقی روند تحول نظام توثیق اموال
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22099/jls.2014.2550چکیده
امروزه نهادهای توثیقی در مجموعهی حقوق قراردادها نقش ارزندهای را ایفا مینمایند، چرا که تأمین توان مالی متعاقدین در پذیرش تعهدات متقابل اصولا با تحصیل اعتبار از بنگاههای اقتصادی صورت میپذیرد و اعطای تسهیلات مالی از سوی این بنگاهها به پیدایش اطمینان از پاسخ دهی به روشهای تضمین بازپرداخت مبالغ دریافتی مربوط میشود. عدم کفایت یا کارآیی نظامهای سنتی توثیق باعث شده است که هم زمان با شکل گیری حقوق جدید قراردادها، طراحی الگوهای نوین توثیق توجه نظامهای حقوقی را به خود جلب نماید. تأثیر غیرقابل انکار ساختار و روش تضمین از طریق اموال بر توسعهی سرمایه گذاری موجب شده است که الگوهای مختلفی مورد بررسی قرار گیرد. در این میان دو الگوی مبتنی بر اصول مشابه بیش از همه مورد توجه قرار گرفته است؛ الگوی وحدت نظام توثیقی و الگوی نظام توثیقی تخصصی. مطالعهی تطبیقی تحولات نظامهای توثیقی نشان میدهد که مرحلهی سنتی و محدود نظام توثیق با ابزار بسترساز نهادهای میانه به سوی نظام واحد توثیقی در حال تحول است. حقوق ایران نیز علی رغم متون قانونی بازدارنده توسعهی نظام توثیق اموال، در عمل روندی رو به پیشرفت دارد.