فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قانون آیین دادرسی مدنی[1] در مادۀ 87 مهلت طرح ایرادات دادرسی را تا پایان جلسۀ اول دادرسی اعلام کرده و در مادۀ 90 ضمانت اجرای این مهلت را عدم تکلیف دادگاه به رسیدگی به ایراد به صورت جدا از ماهیت دعوا مقرر کرده است. بیان این ماده از جهت مفهوم رسیدگی جدا از ماهیت و عدم تکلیف دادگاه در این خصوص و همچنین وضعیت ایراداتی که پس از جلسۀ دادرسی ایجاد می‌شوند، قابل بررسی است و با توجه به امری بودن ایرادات و منطقی نبودن ِبه‌تأخیر انداختن بررسی ایرادات و دفاع بودن برخی از آنها، ضمانت اجرای مقرر در مادۀ 90 ق.آ.د.م. قابل انتقاد است. بررسی موضوع نشان می‌دهد ضمانت اجرای مقرر در این ماده، با وجود ظاهر جدی آن، ضمانت اجرای مؤثر و قابل‌ توجهی نیست و شایسته است قانون‌گذار در این گونه موارد از ضمانت اجرای مناسب و مؤثر از قبیل جریمۀ مدنی استفاده کند.