پتانسیلسنجی استقرار شهرهای ساحلیـ بندری منطقة مکران ایران از دیدگاه برنامهریزی فضایی و توسعة پایدار
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jtcp.2024.374373.670445چکیده
سواحل مکران در جنوب ایران یکی از مناطق ساحلی استراتژیک در منطقة جنوب غرب آسیا است که نهتنها برای ایران بلکه برای کشورهای همسایه حتی کشورهای قدرتمند نظیر چین و روسیه و کشورهای اروپایی دارای اهمیت فراوان است. اما متأسفانه توجه ویژهای به مسئلة آمایش سرزمین و توسعة پایدار در این منطقه نشده است. بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی و پتانسیلسنجی استقرار شهرهای ساحلیـ بندری منطقة ساحلی جنوب کشور ایران (منطقة مکران) از دیدگاه برنامهریزی فضایی و توسعة پایدار است. جهت یافتن پاسخ سؤال پژوهش از 8 شاخص شامل: دما، فاصله از راهها، میزان بارش، فاصله از گسل، فاصله از سکونتگاههای انسانی، ارتفاع، فاصله از پهنة خطر سیلاب، کاربری اراضی جهت پهنهبندی و استقرار شهرها از منظر توسعة پایدار و روش AHP و نرمافزار Arc Gis استفاده شد. نتایج پژوهش نشان میدهد به طور کلی غرب محدودة مطالعهشده نسبت به شرق آن، جهت ایجاد و توسعة شهرهای ساحلی، از پایداری و پتانسیل بیشتری برخوردار است و دارای پایداری نسبتاً خوب و کاملاً خوب است. نتایج این پژوهش میتواند به توسعة پایدار سواحل مکران، استقرار بهینة شهرها، و همچنین به دولتهای محلی جهت پیشرفت به سمت توسعة پایدار در شهرهای ساحلیـ بندری کمک کند.