بررسی تطبیقی خسارت از دست دادن حق استفاده از اموال در نظامهای حقوقی ایالات متحده امریکا و ایران
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22034/law.2021.13954چکیده
یکی از شروط بسیار مهم در قابلیت مطالبه خسارات، بحث قطعیت خسارت وارده است. برای اینکه خسارتی قابل مطالبه باشد، صرف حدس و گمان برای مطالبه آن کافی نیست و لازم است خسارت وارده قطعی باشد. ازجمله خساراتی که اصل وقوع خسارت در آن قطعی است اما در میزان خسارت وارده عدم قطعیتهایی وجود دارد، «خسارت از دست دادن حق استفاده از اموال» است که بیشتر در حوزه مسئولیت مدنی و پروندههای مربوط به تصادفات مورد مطالبه گیرد؛ هرچند که محدود به این مورد نیست. با توجه به اینکه در نظام حقوقی ما این نوع خسارت باوجود اهمیت و کاربرد گسترده، تاکنون مورد بررسی و تحلیل نویسندگان این حوزه قرارگرفته است، در این نوشتار تلاش شده است تا با رویکردی تطبیقی، به معرفی این خسارت پرداخته شود و مهمترین استدلالهای مطروحه در موافقت و مخالفت پذیرش آن مورد تحلیل قرار گیرد. همچنین تفاوتهای آن با خسارت عدمالنفع بررسی شود و رایجترین شیوههای ارزیابی و محاسبه آن معرفی گردد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که پذیرش این خسارت در تمامی نظامهای حقوقی جهت نیل به اصل مهم و بنیادین «جبران کامل خسارات» ضرورتی انکارناپذیر است و پذیرش آن در نظام حقوقی ما نیز با توجه به مواد 328 ، 331 قانون مدنی با مانعی مواجه نیست.
