محدودیت های آزادی اراده طرفین در تعیین قانون حاکم بر آیین داوری تجاری بین المللی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
doi
10.22034/law.2021.41025.2683چکیده
امروزه آزادی اراده طرفین، در تعیین قواعد رسیدگی در داوری تجاری بینالمللی، به یک اصل حایزاهمیت تبدیل شده است، که در اغلب قوانین ملی و مقررات نهادها و سازمان-های بینالمللی ،به رسمیت شناخته شده است. به موجب این اصل طرفین اختلاف با تعیین مکانیسم داوری به عنوان روشی برای حل و فصل اختلاف، از آزادی گستردهای در تعیین قواعد حاکم برآیین داوری که توسط داوران مورد تبعیت قرار میگیرد، بهره مند میشوند.البته از آنجا که آزادی بی حد و حصر طرفین در انتخاب قواعد رسیدگی، منجر به نقض داوری منصفانه و برهم خوردن نظم عمومی خواهد شد، لذا طرفین آزاد نیستند تمام مقررات یک سیستم حقوقی و یا برخی از عناصر خاص آن سیستم را حذف نمایند . طرفین در تعیین قانون حاکم بر آیین داوری محدود به رعایت قواعد آمره محل داوری و محل اجرای رای داوری هستند.همچنین آنها ملزم به رعایت اصول عدالت طبیعی در راستای حفظ نظم عمومی هستند.طرفین پس از آغاز داوری نیز جهت تغییر آنچه مورد توافق آنها گردیده، محدودیتهایی دارند که آنها را وادار به کسب موافقت داوران میکند. همچنین داوران نیز دارای اختیاراتی جهت تغییر توافق طرفین در اعمال قواعد آیین داوری هستند.