شناسایی چالشهای گردشگری مناطق روستایی در دوره همهگیری کرونا، با رویکرد آمایش سرزمین(مطالعه موردی: روستای سولقان)
نویسندگان
1 گروه مدیریت و حسابداری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
2 گروه مدیریت و حسابداری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
3 گروه مدیریت و حسابداری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jtcp.2023.357851.670386چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالشهای گردشگری مناطق روستایی در دورة همهگیری کرونا، با رویکرد آمایش سرزمین، در روستای سولقان انجام شده است و از لحاظ هدف کاربردی است و با بهره جستن از پارادایم کیفی و روش نظریة اکتشافی انجام شده است. جامعة مورد مطالعة پژوهش را کارشناسان و متخصصان گردشگری مناطق مختلف روستایی تشکیل دادهاند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند ترکیبی 15 نفر از آنان انتخاب شدهاند. روش گردآوری اطلاعات با استفاده از مطالعات کتابخانـهای، پروتکل مصاحبه، و مشـاهدة مسـتقیم صورت گرفت و تا رسیدن به سطح اشباع نظری ادامه یافت. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از کدگذاری انجام شد. دادههـای جمعآوریشـده از طریـق تحلیـل محتوایـی واکاوی شـدند. نتایج پژوهش نشــان داد عدم استفاده از ظرفیتهای انسانی و طبیعی و فرهنگی روستاها و ناشناخته ماندن و از بین رفتن آنها، کمرنگ شدن جاذبههای بومی و محلی روستاها، رکود اقتصادی (فقر و بیکاری)، ناکارآمدی فرایند سیاستگذاری و برنامهریزی، و فقدان حمایتهای دولتی و محلی مهمترین چالشهایی است که در اثر همه گیری کرونا در روستای سولقان ایجاد شده است.
