نشانهشناسی نگرشهای حروفی مولانا در کلّیات شمس تبریزی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیام نور
doi
10.22054/ltr.2016.3944چکیده
مولانا با بهرهگیری از کیفیّتهای تصویری و ترکیبی حروف الفبا در کلّیات شمس، اشعار بسیار زیبایی سروده است. بهکارگیری نظریّهای فراگیر در مطالعة این سرودهها که زمینههای فرهنگی هنر مولانا را پوشش دهد و نتیجهای فراخور یک پژوهش را در بر داشته باشد، نیازی آشکار است. در مقالة حاضر، نگارنده بر پایة آرای چارلز سندرس پیرس به نشانهشناسی نگرشهای حروفی مولانا میپردازد و همة سرودههای حروفی او را گزارش میکند. نظریّة نشانهشناسی پیرس با دانش نقد بلاغی رایج در زبان فارسی پیوند تنگاتنگی دارد، امّا از توانش تفسیری بالاتری در مقایسه با آن برخوردار است و رسیدن به نتیجهای علمیتر را میسّر میکند. در این پژوهش، سهگانههای مشهور «شمایل»، «نمایه» و «نماد» پیرس و فرایند تکامل نشانگی آنها در کلّیات شمس پژوهیده شده است. فرایندهای نشانگی متفرّد، خطّی و متداخل، سهگونة سِیر نشانگی حروف الفبا در کلّیات شمس هستند که نگارنده آنها را از یکدیگر بازشناخته است. نگارنده در پایان نتیجه میگیرد که نشانگی حروف الفبا در کلّیات شمس، بیشتر با موضوع و تفسیر خود نسبت آسان دارد.