بررسی پیامدهای اقتصادی بیش اعتمادی مدیران در شرکتهای بورسی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، عضو هیئت علمی گروه حسابداری،دانشکده نفت تهران
2 دانشیار حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری حسابداری،دانشکده مدیریت و حسابداری،پردیس فارابی،دانشگاه تهران
doi
10.22099/jaa.2019.29816.1720چکیده
در این پژوهش به بررسی پیامدهای اقتصادی بیش اعتمادی مدیران در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی 1395-1385 پرداخته شده است. برای انجام این پژوهش تعداد 77 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی مذکور بررسی گردید. برای آزمون فرضیههای پژوهش از تحلیل رگرسیونی تلفیقی/تابلویی در نرمافزار EViews 9 استفاده شده است. در این پژوهش جهت تعیین شاخص بیش اعتمادی مدیران، از معیار مخارج سرمایهای استفاده شد. همچنین، به منظور سنجش پیامدهای اقتصادی بیش اعتمادی مدیران شامل کاهش کیفیت گزارشگری مالی از معیار مدیریت سود، افزایش هزینههای حسابرسی از معیار لگاریتم طبیعی حقالزحمه حسابرسی، کاهش ارزش بازار شرکت از شاخص نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری و افزایش درماندگی مالی از مدل بومی شده کردستانی و تاتلی (1393) استفاده بعمل آمد. در این پژوهش از متغیرهای کنترلی اهرم مالی، اندازه و سودآوری شرکت و نسبت وجوه نقد عملیاتی به عنوان سایر عوامل مؤثر بر پیامدهای اقتصادی بیش اعتمادی مدیران نیز استفاده گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در سطح کل شرکتها، مخارج سرمایهای به عنوان معیار بیش اعتمادی مدیران بر مدیریت سود، و بر افزایشِ هزینههای حسابرسی متعاقب کاهش کیفیت گزارشگری مالی، تأثیر مثبت و معنیدار، و همچنین بر کاهش (افت) نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری متعاقب کاهش کیفیت گزارشگری مالی، تأثیر منفی و معنیدار دارد. این در حالی است که درماندگی مالی شرکتها، مستقل از بیش اعتمادی مدیران و کاهشِ کیفیت گزارشگری مالی متعاقب آن است.