تحلیلی بر سابقه، اهداف و ضرورت های اتخاذ دیپلماسی پنهان از سوی رژیم صهیونیستی (از توافق اسلو تا توافق ابراهیم)

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه روابط بین الملل، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 دانشیار، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

4 استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

doi
10.22034/jgeoq.2025.359843.3845
چکیده

تحلیل و مدیریت مناسب رفتارها در عرصه سیاست خارجی، نیازمند اشرافیت و شناخت صحیح از فرایندها و رویکردهای مختلف است. با این حال اتخاذ رویکرد محرمانگی و پنهان کاری در برنامه ها و تعاملات بین‌المللی، وضعیت شناخت را مبهم و پیچیده می‌سازد که البته این رویکرد در بین کشورهای مختلف و بخصوص به واسطه ویژگی های متفاوت رژیم صهیونیستی، در دیپلماسی این رژیم، طی سالهای اخیر تقویت گردیده است. در این مقاله که با هدفِ تبیین و تشریحِ سابقه، اهداف و ضرورتهای دیپلماسی پنهان در سیاست خارجی رژیم صهیونیستی وبه روش توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از منابع و متون کتابخانه ای به انجام رسیده است این نتایج حاصل گردیده که دیپلماسی پنهان رژیم صهیونیستی نقش تسهیل و تسریع کننده در نیل به اهداف سیاست خارجی این رژیم دارد و از منظر تاریخی از قبل از 1948 به این رویکرد متمایل بوده که اتخاذ سیاست پنهان در سالهای اخیر تقویت نیز شده و البته نتایج محسوسی نیز به دنبال داشته است. این رژیم در دیپلماسی پنهان خود دارای اهدافی همچون بدست آوردن مشروعیت، کاستن از فشار عمومی‌منطقه، تضعیف جریان مقاومت و روی کار آمدن حکومتهای طرفدار غرب در خارومیانه است که در این راستا بر مبنای ضرورت ها و نیازهایی که تعیین شده سازوکارهای خود را دنبال می نماید.