تحلیل فضایی‌ـ زمانی عوامل مؤثر بر قیمت مسکن (موردشناسی: منطقة 5 شهرداری تهران)

نویسندگان

1 دانشکدة مهندسی نقشه‏برداری و اطلاعات مکانی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشکدة مهندسی نقشه‏برداری و اطلاعات مکانی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

doi
10.22059/jtcp.2022.341584.670318
چکیده

در این پژوهش، تحلیل پراکنش فضایی‌ـ زمانی قیمت مسکن در منطقة 5 شهرداری تهران و عوامل مؤثر بر آن بررسی شد. در این زمینه از داده‌های خرید و فروش مسکن در این منطقه در بازة سال‌های 1397، 1398، و 1399 برای مدل‌سازی قیمت مسکن استفاده شد. نتایج تحقیقات با استفاده از روش GTWR به دست آمد که در قیاس با روش‌های GWR و OLS نتایج بهتری را ارائه کرد. میزان ضریب تعیین تعدیل‌شده در الگوریتم‌های OLS، GWR، و GTWR به ترتیب برابر با 759/0، 798/0، و 835/0 حاصل شد. روش GTWR از روش‌هایی است که می‌تواند ناهمگونی‌های فضایی‌ـ زمانی موجود در داده‌های قیمت مسکن را مدل‌سازی کند. بر اساس نتایج به‌دست‌‌آمده متغیر نرخ ارز (قیمت دلار) بیشترین تأثیر را در مدل‌سازی قیمت مسکن دارد. پس از متغیر نرخ ارز، ویژگی‌های فیزیکی مسکن، همچون مساحت واحد مسکونی و عمر بنا، اهمیت بیشتری در مدل‌سازی قیمت مسکن دارند. در نهایت، سطح دسترسی به خدمات شهری‌ـ همچون فاصله از مراکز درمانی، ورزشی، آموزشی، مذهبی، فضای سبز، بزرگراه، و ایستگاه‌های حمل‌ونقل شهری‌ـ می‏توانند مدل‌سازی قیمت مسکن را بهبود بخشند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد در صورت بهره ‌بردن از قیمت دلار به عنوان متغیر مستقل می‌توان با دقت مناسبی به مدل‌سازی قیمت مسکن پرداخت.