جایگاه اصول پیشرفتۀ حقوق اداری و اصول دادرسی منصفانۀ اداری در مادۀ 251 مکرر قانون مالیاتهای مستقیم و پیامدهای اقتصادی آن
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تبریز
doi
10.22034/law.2021.12959چکیده
مادۀ 251 مکرر قانون مالیاتهای مستقیم فرصت خاصی را پیشِ روی نظام دادرسی مالیاتی ایران و بازیگران اقتصادی قرار داده است. از یک سو، نظام «دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی» را در کنار «دادرسی عادی مالیاتی» بهوجود آورده و از سویی دیگر، مهمترین ظرفیتهای دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی در این ماده تجمیع گردیده و محدود به این ماده شده است. نوشتار حاضر با درک چنین اهمیتی به این پرسش پاسخ داده است: مهمترین اصول پیشرفتۀ حقوق اداری و اصول دادرسی منصفانۀ اداری در نظام دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی از چه جایگاهی برخوردار است؟ در این راستا با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی، چنین نتیجهگیری شده است: نخست، این تحقیق توانسته است اصول مربوط به دادرسی منصفانۀ اداری را در چارچوبِ دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی شناسایی کند. دوم، با وجود شناسایی برخی از اصول دادرسی منصفانه، باید گفت که دادرسی منصفانه بهعنوان یک تأسیس حقوقی از مادۀ 251 مکرر قابل استخراج نیست. سوم، تحقیق حاضر توانسته است بخشی از خلأهای حقوقیِ دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی را در خصوص اصول پیشرفتۀ حقوق اداری پر کند. چهارم، شایسته و بایسته است زمینه و فرایند مطلوبی برای امور مالیاتستانی اندیشیده شود تا از این طریق، امکان «اقتصادیسازی» امور مالیاتستانی افزایش یابد. در صورت تحمیل اصول پیشگفته در چارچوب مادۀ یادشده، زمینه برای اقتصادیسازی دادرسی فوقالعادۀ مالیاتی فراهم خواهد شد.
