تأملی بر نحوۀ حل و فصل اختلافات ناشی از قرارداد پیشفروش و قلمرو آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم
2 دانشیار دانشگاه قم
doi
10.22034/law.2021.12958چکیده
با انعقاد قرارداد پیشفروش، بخشــى از عرصه یا زمین به نسبتِ سهم خریدارىشــده به پیشخریدار منتقل مىشــود.نظر به مادۀ 1 قانون پیشفروش ساختمان و دیگر مواد این قانون، قرارداد پیشفروش بهعنوان عقدی معین در کنار سایر عقود، واجد اوصافی از قبیل تملیکی، رضایی، معوض، لازم و منجز است.قانونگذار در مادۀ 20 قانون پیشفروش ساختمان، ضمن تعیین مرجع صالح برای حل و فصل اختلافـات ناشـی از قـرارداد پـیشفـروش و الزامی دانستن حل و فصل اختلافات این قرارداد از طریق داوری، محدودة صلاحیت آن مرجع را نیز صرفاً تعبیـر، تفسـیر و اجـرای مفـاد قـرارداد تعیین کرده است. از طرف دیگر، در همین قانون، الزاماتی برای طرفین قرارداد ازجمله تنظیم قرارداد به صورت رسمی، تعیین داوران و درج حکم مادۀ 20 قانون در قرارداد پیشبینی شده است که سکوت قانونگذار در خصوص ضمانت اجرای عدم رعایت موارد یادشده بر داوری موضوع قانون سبب ایجاد اختلاف در رویۀ قضایی گردیده است. همچنین نبود ارادۀ طرفین در ارجاع اصل اختلاف به داوری موجب ایجاد شبهه مبنی بر عدم صدق عنوان حقیقی داوری بر مرجع حل اختلاف موضوع مادۀ 20 قانون میشود. نگارندگان مقالۀ حاضر در صدد پاسخگویی به ضمانت اجراهای اشکال اول در کنار توجیه و تبیین ماهیت مرجع حل اختلاف قراردادهای پیشفروش هستند.