تدوین سناریوهای اندرکنش جغرافیایی در زیرساختهای حیاتی حین مخاطرات شهری در اهواز
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22059/jtcp.2022.347891.670345چکیده
در سالهای اخیر، سیستمهای زیرساختی، به دلیل افزایش بلایای طبیعی یا انسانساز و به دلیل وابستگیهای داخلی و خارجی بین اجزای سیستم، غالباً دچار اختلال شدهاند. وابستگیهای متقابل زیرساختی ممکن است آسیبپذیری بیشتری ایجاد کند و باعث خرابیهای آبشاری شود. هدف کلی پژوهش حاضر تدوین سناریوهای اندرکنش جغرافیایی زیرساختهای حیاتی حین مخاطرات شهری در اهواز بود. این پژوهش به لحاظ هدف توسعهایـ کاربردی و از نظر روششناسی توصیفیـ تحلیلی مبتنی بر مطالعات و بررسیهای میدانیـ اسنادی است. شاخصهای پژوهش بر اساس تلفیق نتایج آرای خبرگان و سوابق موجود استخراج و ارتباطسنجی شد. برای سناریونگاری بعد از شناسایی متغیرها، ابتدا عوامل کلیدی مؤثر بر موضوع مشخص و سپس برای هر یک از متغیرها وضعیتهای مختلفی تعریف شد. شناسایی نیروهای پیشران و مؤثر در اندرکنش زیرساختهای شهر اهواز با استفاده از مدلهایی نظیر «تحلیل اثرهای متقاطع» و نرمافزار «میکمک» انجام شد. جهت شناسایی و تحلیل و گزینش سناریوهای منتخب از تحلیل بالانس اثرهای متقابل در نرمافزار سناریوویزارد استفاده شد. بررسی صفحۀ سناریو در نرمافزار سناریوویزارد نیز نشان میدهد از مجموع 80 وضعیت موجود پیشرانهای اندرکنش مکانی زیرساختهای حیاتی تعداد 26 حالت (5/32 درصد) وضعیت مطلوب، تعداد 29 حالت (25/36 درصد) وضعیت ایستا، تعداد 25 حالت (25/31 درصد) وضعیت بحرانی دارند.