تحلیل آسیبپذیری بلوکهای شهری تهران در برابر زلزله با استفاده از طراحی و اجرای یک مدل مکانـ مبنا
نویسندگان
1 استادیار، گروه شهرسازیـ پدافند غیرعامل، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران
2 دانشجوی دکتری، گروه سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.22059/jtcp.2022.347421.670340چکیده
ارزیابی آسیبپذیری یکی از پیشنیازهای تحلیل ریسک در مدیریت بلایاست. آسیبپذیری در برابر زلزله بهویژه در مناطق شهری در طول سالیان متمادی به دلیل وجود ساختارهای پیچیدة شهری و توسعة سریع افزایش یافته است. به منظور انجام دادن اقدامات پیشگیرانه و کاهش خسارات ناشی از زلزله، تعیین مناطق آسیبپذیر و اندیشیدن به تمهیدات لازم ضروری به نظر میرسد. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی آسیبپذیری بلوکها شهری در تهران با استفاده از یک مدل مکانـ مبنا بود. برای نیل به این هدف، ابتدا معیارهای مؤثر جهت ارزیابی آسیبپذیری زلزله در سه گروه در معرض قرار گرفتن، حساسیت، و ظرفیت انطباقپذیری (مجموعاً 16 معیار مکانی) قرار گرفتند. با استفاده از نظر کارشناسان و مدل فرایند تحلیل شبکهای اهمیت هر یک از معیارها مشخص شد. از توابع فازی و مدل روش میانگین وزنی مرتبشده به ترتیب جهت نرمالسازی نقشة معیارها و تهیة نقشههای آسیبپذیری در سناریوهای مختلف استفاده شد. در نهایت آنالیز حساسیت معیارها انجام شد. نتایج نشان داد معیارهای تراکم جمعیت آسیبپذیر و میانگین شیب به ترتیب دارای بیشترین و کمترین اهمیتاند. نقشههای آسیبپذیری مختلف نشان داد مناطق شمالی منطقة مورد مطالعه در همة سناریوها در کلاس آسیبپذیری قرار دارند. پایداری و قابلیت اطمینان نتایج خروجی با روش آنالیز حساسیت ارزیابی شد. نتایج نشان داد تغییر وزن معیارها تأثیر قابل توجهی بر خروجیهای مدل ندارد و بهوضوح پایداری مدل پیشنهادی را اثبات میکند.