رویکردها و ضوابط حاکم بر تفسیر موافقتنامۀ داوری داخلی و بینالمللی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تبریز
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/law.2020.12634چکیده
موافقتنامۀ داوری بهعنوان توافق پایه برای حل و فصل خصوصی اختلاف درنظر گرفته میشود که بر مبنای آن مرجع داوری میتواند در خصوص اختلاف طرفین رسیدگی نموده، اتخاذ تصمیم کند. به علل مختلف این موافقتنامه مانند هر قرارداد دیگری ممکن است ناقص یا مبهم باشد. هر مرجعی که با تحلیل یک موافقتنامۀ داوری روبرو است، اعم از داور یا دادگاه، باید با تفسیر آن رفع ابهام نموده، قصد واقعی طرفین را دریابد. قلمرو دعاوی تحت شمول موافقتنامۀ داوری ازجمله شایعترین ابهامات است. تفسیر موافقتنامۀ داوری حتی در توصیف و شناسایی ماهیت واقعی آن مؤثر است. پرسش اصلی که انگیزۀ طرح بحث بوده، این است که تفسیر موافقتنامۀ داوری با کدام معیارها و ضوابط بایستی انجام شود و مرجع صالح و قانون حاکم بر چنین تفسیری کدام است؟ آیا ضوابط کلی حاکم بر تفسیر قراردادها در خصوص موافقتنامۀ داوری نیز قابل اعمال است؟ ادبیات حقوق داوری ایران نسبت به این موضوع ساکت است، اما در برخی از آرای محاکم میتوان نشانههایی از تفسیر موافقتنامۀ داوری را جستجو کرد. مطالعۀ تطبیقی قواعد و دکترین داوری تجاری بینالمللی تا حد زیادی میتواند خلأهای موجود را پر کرده، راهکارهای مناسبی را در خصوص پرسشهای پیشگفته ارائه دهد.
