بررسی طرحها و برنامههای سطوح ملی، منطقهای، و استانی بر اساس رویکرد منطقهای (موردپژوهی: طرحهای استان گیلان از منطقة یک آمایش سرزمین)
نویسندگان
1 استاد گروه جفرافیا، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه جفرافیا، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد گروه جغرافیا، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
doi
10.22059/jtcp.2022.333128.670269چکیده
طرحها و برنامههای منطقهای، به منزلة حد فاصل طرحهای یادشده در سطوح فرادست و فرودست، نقش مؤثری در ایجاد هماهنگی بین سطوح برنامهریزی و ارتقای آثار و عملکردهای آنان دارد. با توجه به اهمیت برنامهریزی و نتایج مستخرج از برنامههای سطح منطقهای، پژوهشگران در پژوهش حاضر بر آن بودند که به بررسی طرحها و برنامههای سطوح ملی و منطقهای و استانی بر اساس رویکرد منطقهای با تأکید بر طرحهای استان گیلان بپردازند. در این پژوهش از شیوة کیفی بهره گرفته شد و جهت طبقهبندی دانش موجود دادههای مورد نیاز در واحد تحلیل پژوهش، شامل طرحها و برنامههای سطوح سهگانه، جای گرفتند. در ادامه از روشهای تحلیل محتوا و اسنادی در بستر نرمافزار NVIVO12 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان میدهد جهتگیری همسوی کدهای باز هر کدام از سطوح سه گانه سبب شده است ضمن استخراج کد محوری تحت عنوان «رویکرد منطقهگرا در طرحها و برنامههای سطوح ملی و منطقهای و استانی» سه کد محوری «کلگرایی و پیشروی به سمت مفاهیم و مقولات انتزاعی و کلیشهای»، «پیروی برنامههای منطقهای از برنامههای کلان»، «مفقود بودن سازوکار تصمیمسازی و تصمیمگیری منطقهای در سطح استان» که به ترتیب منطبق بر سطوح ملی و منطقهای و استانی بودهاند از مجموع 96 کد باز استخراج گردند. گفتنی است بیشترین حضور رویکرد منطقهای با 49 مورد فراوانی در سطح استانی یافت شد.
