رویکرد سازمان همکاری اسلامی : از رویگردانی تا توجه به حقوق بشر
نویسندگان
1 دکتری رشته حقوق بین الملل دانشگاه پردیس فارابی تهران و مدرس دانشگاه
2 دانشگاه پردیس فارابی قم
doi
10.22034/law.2021.39087.2567چکیده
چکیدهامروزه بسیاری از سازمانهای بین المللی و نهادهای منطقه ای در همراهی با مکانیسم های حقوق بشری ملل متحد در توسعه حقوق بشر ایفای نقش می نمایند. سازمان همکاری اسلامی نیز به عنوان یک نهاد فرا منطقه ای در سالهای اخیر در سایه توجه به حقوق بشر، به تلاش هایی قابل تحسین برای ارتقای حقوق بشر در دولتهای اسلامی مبادرت نموده است. مقاله پیش رو ضمن پرداختن به وضعیت حقوق بشر در سازمان همکاری اسلامی، رویکرد این سازمان را در سه مرحله جداگانه رویگردانی از حقوق بشر، مواجهه با حقوق بشر بین المللی و توجه به حقوق بشر مورد مطالعه قرار می دهد. همچنین در این پژوهش آخرین تحولات حقوق بشری سازمان مورد بررسی قرار گرفته است. به نظر می رسد سازمان همکاری اسلامی پس از سالهای نخست رویگردانی از حقوق بشر، از طریق نگارش اسناد حقوق بشری مانند اعلامیه قاهره و معاهده کودک در اسلام به حقوق بشرتوجه نموده که تا حدودی بیانگر نوعی تقابل با حقوق بشر بین المللی بود و در نهایت از طریق برنامه ده ساله اقدام سازمان، اصلاح اساسنامه سازمان، تاسیس کمیسیون دائمی مستقل حقوق بشر و استفاده از برخی ابتکارات برای حمایت از حقوق بشر، نشانه هایی امیدوارکننده از توجه به حقوق بشر را جلوه گر نموده است.