نقش مؤلفههای احساسی و اخلاقی سواد رسانهای در توسعه سرمایه اجتماعی در بین شهروندان تهرانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم ارتباطات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 استاد گروه سنجش و اندازهگیری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22083/jccs.2019.145008.2539چکیده
سواد رسانهای بهعنوان یک استراتژی، پس از آنکه بهعنوان یک ضرورت برای ترویج در کشور بهمنظور بهرهمندی مفید و مؤثر از رسانهها و کاهش عوارض مخرب آن شناخته شد و پشتوانة یک اجماع علمی را کسب نمود میبایست در کشور اجرائی گردد. بر همین اساس، درخصوص عملیاتی کردن آن اقدام نمود. به همین انگیزه و با ایجاد تفکر انتقادی و شکلگیری فضاهای شکبرانگیز در حوزة رسانه بود که به این مقوله نگاه خاصی بخشیده شد. برای این مهم جمعیت بالای 18 سال شهر تهران که حدود 6 میلیون و 600 هزار نفر بودند، با استفاده از نمونهگیری مورد آزمون قرار گرفت و با استفاده از پرسشنامه سه مؤلفة اعتماد، مشارکت، احساس تعلق سرمایه اجتماعی و دو مؤلفه اخلاقی و احساسی سواد رسانهای مورد آزمون قرار گرفت. نتیجه تحقیق نشان میدهد که رابطة مستقیم و معناداری بین بعد اخلاقی سواد رسانهای و سرمایة اجتماعی وجود دارد یعنی با بالا رفتن بعد اخلاقی سواد رسانهای، سرمایة اجتماعی فرد نیز افزایش مییابد. بعد اخلاقی به توانایی درک و دریافت ارزشهای نهفته در پیام رسانهها تأکید دارد. همچنین نتیجه تحقیق نشان میدهد که رابطة مستقیم و معناداری بین بعد احساسی سواد رسانهای و سرمایة اجتماعی وجود دارد یعنی با بالا رفتن بعد شناختی سواد رسانهای، سرمایة اجتماعی فرد نیز افزایش مییابد.
