تعارضات طرح گسترش امنیت با کنوانسیون حقوق دریاها 1982
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق بین الملل دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
3 دانشجوی دوره دکترای حقوق خصوصی دانشگاه تهران
doi
10.22099/jls.2012.224چکیده
پس از خاتمۀ جنگ سرد و خارج شدن جهان از شرایط دو قطبی، سلاحهای با قدرت تخریب وسیع بیش از پیش در اختیار دولتها و بازیگران غیر دولتی قرار گرفت. وقوع حادثۀ تروریستی یازدهم سپتامبر نیز به نقطۀ آغاز مبارزه با ترورریسم در سطح گسترده تبدیل شد و دولتهای غربی تمام تلاش خود را معطوف به مبارزه با این جرم نمودند. در این میان ایالات متحدۀ آمریکا، با این ادعا که سیاستهای موجود در زمینۀ مقابله با اشاعۀ سلاحهای با قدرت تخریب وسیع، از کارآیی لازم برخوردار نیستند، طرحی را پیشنهاد کرد که هدف آن مبارزه با اشاعۀ سلاحهای با قدرت تخریب وسیع از طریق هوا، خشکی و دریا و جلوگیری از دسترسی تروریستها به این سلاحها بود. این طرح، 11 عضو اصلی دارد که معتقدند این طرح هیچ تعارضی با حقوق بینالملل ندارد و تا کنون شمار قابل توجهی از دولتهای دیگر نیز حمایت خود را از این طرح اعلام کردهاند. اما در مقابل برخی نیز معتقدند که این طرح تعارضات جدی ای با حقوق بینالملل و خصوصاً حقوق دریاها دارد. این طرح برخی دولتها و بازیگران غیردولتی را هدف قرار داده است. از جمله، ایران، لیبی، سوریه و نیز برخی گروههای تروریستی، مانند گروه القاعده. از آن جا که کشور ما نیز جزو اهداف این طرح محسوب میشود، لذا بررسی دقیق این طرح و میزان تطابق و تعارض آن با حقوق بینالملل، ضروری مینماید. همین امر ما را بر آن داشت که به بررسی تعارضات این طرح با اسناد موجود در زمینۀ حقوق دریاها و اصول ریشه دار این رشته از حقوق بینالملل از جمله، «اصل آزادی دریانوردی» پرداخته شود.