بررسی عددی اندرکنش تونلهای مجاور - تأثیر توالی حفاری (مطالعه موردی: تونلهای دسترسی شرقی مجموعه ایران مال)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی معدن، گرایش مکانیک سنگ، دانشکده مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2 استادیار، گروه مهندسی معدن، دانشکده مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی معدن، گرایش تونل و فضاهای زیرزمینی، دانشکده مهندسی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22034/anm.2021.1937چکیده
امروزه با توجه به توسعه شهرها و کمبود فضای سطحی و همچنین افزایش معضل ترافیک نیاز به ساخت فضاهای زیرزمینی به منظور توسعه سیستمهای حملونقل شهری افزایش پیدا کرده است. در این تحقیق به بررسی تأثیر توالی حفر تونلهای مجاور هم پرداخته شده است. مورد مطالعاتی استفاده شده در این پژوهش تونلهای دسترسی مجموعه پروژه ایران مال با مسیر انحنائی میباشد. برای مدلسازی عددی از نرمافزار المان محدودMidas GTS به صورت 3 بعدی استفاده شده و تأثیر توالی حفر تونلها بر میزان نشست سطحی، نیروهای داخلی سازهای وارد بر نگهداری موقت این تونلها بررسی شده است. نتایج نشان داد که حفر متوالی یا با فاصله تونلهای مجاور، نسبت به حفر همزمان تونلها، مقادیر نشست سطحی کمتری را نشان میدهد و در مقادیر نیروها و لنگرهای خمشی وارد بر پوشش موقت تونلها تأثیر بسزایی دارد. در نهایت جهت اعتبارسنجی نتایج نشست سطحی مدل عددی، از دادههای مانیتورینگ نشست سطحی پروژه ایران مال استفاده شد و مشخص شد که نتایج عددی به نتایج برجا نزدیک میباشد.
