تأثیر خودشیفتگی مدیران بر مدیریت سود و عملکرد مالی
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22099/jaa.2017.4052چکیده
خودشیفتگی یک ساختار شخصیتی است که میتواند قضاوت مدیران از احتمال نتایج گوناگون را تحت تأثیر قرار دهد؛ زیرا طبق مطالعات اخیر مشاهدهشده است که خودشیفتگی در بین مدیران نقشی حیاتی در انجام فعالیتهای مرتبط با مدیریت سود و نمایش عملکرد مالی مطلوب دارد. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تجربی تأثیر خودشیفتگی مدیران بر مدیریت سود و عملکرد مالی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از نمونهی آماری، شامل 624 مشاهدهی (سال-شرکت) برای بازه زمانی 1393-1382 است. پس از تجزیهوتحلیلهای آماری صورت گرفته با استفاده از فن معادلات ساختاری، نتایج حاصل از فرضیههای پژوهش بیانکنندهی از آن است که رابطهای مستقیم و معنادار بین خودشیفتگی مدیران و شاخصهای مرتبط با مدیریت سود و عملکرد مالی وجود دارد. به سخنی دیگر، مشاهده شد به هراندازه که مدیران از خودشیفتگی بالاتری برخوردار باشند برای نمایش عملکرد مالی مطلوب در کوتاهمدت به ذینفعان، بیشتر به سمتوسوی فعالیتهای مرتبط با مدیریت سود سوق پیدا خواهند کرد.
