ارتباط فرسودگی شغلی با همدلی بالینی و کیفیت زندگی در بین دانشجویان پزشکی
نویسندگان
1 Student Research Committee, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
2 Department of Pediatric Diseases, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
3 M.D, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
4 Associate professor of psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2025.84201.3188چکیده
مقدمه: با توجه به شیوع روزافزون فرسودگی شغلی در بین دانشجویان پزشکی و اثرات نامطلوب بالقوه آن بر همدلی بالینی و کیفیت زندگی، این پژوهش با هدف بررسی شیوع فرسودگی شغلی و ارتباط آن با همدلی بالینی و کیفیت زندگی در بین دانشجویان پزشکی انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی در فروردین ۱۴۰۲ بر روی ۱۰۴ دانشجوی پزشکی گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس همدلی جفرسون (نسخه دانشجویان پزشکی)، مقیاس کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و پرسشنامه فرسودگی شغلی مازلاک بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS 26 و آزمون همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: در مجموع، ۱۰۴ کارآموز و کارآموز در این مطالعه شرکت کردند که ۶۴.۴٪ آنها فرسودگی متوسط و ۲۴٪ فرسودگی شدید داشتند. همچنین، به ترتیب ۸۴.۶ و ۵۶.۷ درصد به طور متوسط از مشکلات خستگی عاطفی و مسخ شخصیت رنج میبردند و ۷۵ درصد از آنها سطح متوسطی از موفقیت شخصی داشتند. بین فرسودگی شغلی و همدلی بالینی رابطه معکوس وجود داشت. تفاوت قابل توجهی در فرسودگی شغلی بین دانشجویان دختر و پسر مشاهده شد. نتیجهگیری: به نظر میرسد میزان فرسودگی شغلی در بین دانشجویان پزشکی بالا باشد. با توجه به ارتباط معکوس بین همدلی بالینی و فرسودگی شغلی، کاهش فرسودگی شغلی میتواند راه حل موثری برای بهبود همدلی بالینی باشد.
