مقایسه برخی مدلهای ریاضی غیرخطی برای توصیف منحنی رشد گوسالههای سیستانی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
2 استادیار، پژوهشکده دامهای خاص، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
3 استادیار، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، زابل، ایران.
4 دانشیار، گروه علوم دامی و بیوانفورماتیک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.
5 دانشیار، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت، ایران.
doi
10.22059/jap.2021.326557.623626چکیده
هدف از این پژوهش، برازش مدلهای غیرخطی مختلف برای توصیف منحنی رشد و انتخاب مناسبترین مدل توصیفکننده منحنی رشد برای گوسالههای گاو سیستانی بود. از رکوردهای وزن بدن 241 گوساله (118 رأس نر و 123 رأس ماده) که توسط ایستگاه تحقیقات گاو سیستانی زهک بین سالهای 1389 تا 1396 جمعآوری شده بود، استفاده شد. چهار مدل غیرخطی (گمپرتز، لجستیک، ریچاردز، و ویبول) بر روری رکوردهای وزن بدن برازش و مناسبترین مدل توسط معیارهای برازش نیکویی (جذر میانگین مربعات خطا، معیار اطلاعات بیزی، معیار اطلاعات آکائیک و ضریب تعیین تصحیحشده) مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس معیارهای برازش نکویی، مدل ریچاردز مناسبترین تابع برای توصیف منحنی رشد در گوسالههای نر و ماده بود. اثر جنس بر روی فراسنجه های منحنی ها در بسیاری از توابع معنی دار بود (0/05>P). مدلهای لجستیک و ریچاردز بهترتیب بالاترین و پایینترین مقدار فراسنجه مرتبط با وزن ابتدایی را داشتند. گوسالههای نر در سن و وزن بالاتری نسبت به گوساله های ماده به نقطه عطف رسیدند. با توجه به نتایج حاصل برای مدیریت بهتر تغذیهای و انتخاب برای رشد سریع با صحت بالا، میتوان از مدل مناسب جهت بررسی الگوی رشد این نژاد استفاده نمود.
