تأثیر مداخلات خنده و شوخ طبعی بر درد مزمن غیر سرطانی در سالمندان: یک مرور سیستماتیک

نویسندگان

1 Assistant professor of psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.

2 MSc. in geriatric nursing, Mashhad University Medical Science, Mashhad, Iran.

doi
10.22038/JFMH.2025.83794.3182
چکیده

مقدمه: در دهه‌های اخیر، توجه ویژه‌ای به خنده­درمانی در پزشکی و روانشناسی شده است. هنوز یک مرور سیستماتیک بر روی این روش‌های درمانی برای درد در سالمندان انجام نشده است. هدف این تحقیق، تخمین تأثیر مداخلات خنده و شوخ طبعی بر درد مزمن غیرسرطانی در سالمندان است. روش‌ کار: این مطالعه، یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز از کارآزمایی‌های بالینی تصادفی در مورد اثرات خنده درمانی بر شدت درد مزمن در بیماران سالمند غیرسرطانی بود. ما مقالات انگلیسی و غیرانگلیسی منتشر شده بین سال‌های ۲۰۱۰ تا دسامبر ۲۰۲۳ را با روش جستجوی MeSH و کلمات کلیدی خنده، طنز، درد مزمن و بزرگسالان مسن در پایگاه‌های داده بین‌المللی و فارسی، از جمله SID، IranMedex، Magiran، کتابخانه کوکران، MEDLINE/PubMed، Web of Science، Scopus، ScienceDirect، Google Scholar، EBSCO و EMBASE جستجو کردیم. نتایج: از بین ۱۰۷۵ مقاله در جستجوی اولیه، هفت مقاله دارای معیارهای ورود، پس از حذف مقالات تکراری و نامرتبط انتخاب شدند. در بین مقالات، سه مقاله تأثیر مثبت و معنی‌داری در کاهش شدت درد سالمندان نشان دادند و سه مقاله تأثیر مثبت غیرمعنی‌داری داشتند که نشان‌دهنده تأثیر متوسط ​​تا کم خنده­درمانی در کاهش شدت درد بود. تنها یک مقاله تأثیر منفی غیرمعنی‌داری نشان داد. به طور کلی، این بررسی ناهمگونی زیادی بین مطالعات دارد که ممکن است نشان‌دهنده متغیرهای پنهان یا تفاوت‌های روش‌شناختی باشد. نتیجه گیری: با توجه به افزایش جمعیت سالمندان و بار مالی مراقبت‌های بهداشتی، توصیه می‌شود به سمت مداخلات کم‌هزینه‌ای که برای عموم مردم قابل دسترسی هستند و به حداقل امکانات و آموزش‌های تخصصی نیاز دارند، حرکت شود.