فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بررسی تغییرات آب سفره‌های زیرزمینی در برنامه‌ریزی مدیریت پایدار منابع آب هر منطقه از اهمیتی ویژه برخوردار است. بنابراین کاهش سطح تغییرات سفرة آب‌های زیرزمینی نیازمند مدیریت و برنامه‌ریزی درست برای بهره‌برداری از منابع آب است. در این مطالعه سطح تغییرات سفرة آب‌های زیرزمینی حوضة دریاچة ارومیه، با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای GRACE (باند‌های سه‌گانة JPL و GFZ و CSR، مدل CRI Filtered، فیلتر زمانی و مکانی و پروداکت خشکی Lew-Thiknth Uncertainty) در موتور گوگل ارث مربوط به سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ بررسی شد. نتایج حاصل از باند‌های سه‌گانه نشان داد باند JPL در ۱ مه ‌۲۰۰۴ میانگین سطح تغییرات سفرة آب‌های زیرزمینی را ۹۴۷/۱۴ سانتی‌متر، باند GFZ در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ این تغییرات را ۵۵۸/۳۰- سانتی‌متر، و باند CSR این تغییرات را ۲۰۶/۲۸- سانتی‌متر برآورد کرده است. بنابراین، مدل CRI Filtered می‌تواند مرز میان پهنه‌های خشکی و آبی را به طور بسیار دقیق تشخیص دهد. نتایج حاصله نشان داد این مدل بیشترین ضخامت کل آب مایع در سفرة آب‌های زیرزمینی را در ۳۱ مارس ۲۰۰۲ حدود ۵۹۹/۱۱ سانتی‌متر و عدم قطعیت آن را حدود ۷۶۷/۹ سانتی‌متر برآورد کرده است. می‌توان گفت مدل مورد نظر، در ۲۲ مه ‌۲۰۱۷، کمترین میزان ضخامت کل آب مایع را ۳۰۹/۱۲- و عدم قطعیت آن را ۷۵۹/۱۰ سانتی‌متر تخمین زده است. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت میزان سطح تغییرات آب سفره‌های زیرزمینی حوضة آبخیز دریاچة ارومیه از نظر پارامتر ضخامت کل آب مایع (Lew-Thiknth) در قسمت‌های شمالی حوضة دریاچة ارومیه و از نظر پارامتر عدم قطعیت در قسمت شمال شرقی حوضة دریاچة ارومیه به‌شدت با افت سطح آب سفره‌های زیرزمینی روبه‌روست.