بازتعریف نقش و جایگاه روزنامهنگاری علم در ایران
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و ارتباطات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22083/jccs.2019.141167.2510چکیده
با وجود بیش از 100 سال تجربۀ روزنامهنگاری علم در ایران، رسانههای علمی عمومی، در ارتباط علم و جامعه، بیشتر بر کارکرد انتقالدهندگی تأکید دارند و نقش روزنامهنگاران علم، ترجمه و سادهسازی زبان تخصصی علم یعنی ارتباطات عمومی علم سنّتی است. این پژوهش میکوشد تا از طریق مصاحبۀ عمیق و کانونی با روزنامهنگاران علم با بیش از 10 سال سابقۀ فعالیت، مقولات مورد نظر آنان در بازتعریف روزنامهنگاری علم خوب را شناسایی کند. نتایج نشان میدهند که بازتعریف نقش روزنامهنگاری علم نیز مبتنی بر مدل سنّتی است. ولی تعداد محدود مخاطبان و احساس نیاز به استقلال اقتصادی، موجب تفکر دربارۀ این رسانهها بهمثابۀ عناصری هویتبخش و در عین حال سرمایهای فیزیکی، فرهنگی و اجتماعی شده است. این رویکرد میتواند فعالیت روزنامهنگاری علم را در ایران تغییر دهد و آن را به بخشی پویا و اثرگذار در عرصۀ رسانه و علم تبدیل کند.
