بررسی کیفیت دوستی بین جوانان منزوی (مورد مطالعه: دانشجویان دانشگاه کردستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی پژوهشکدۀ مطالعات فرهنگی و اجتماعی
doi
10.22083/jccs.2018.134076.2451چکیده
امروزه روابط اجتماعی به دلیل ظهور ابزارهای نوینی چون رسانههای ارتباطی، دانشگاه و ... از لحاظ کمیت و کیفیت تغییر کرده است. کمیت رابطه بر کیفیت روابط فرد با دیگران ازجمله دوستان تأثیرگذار است. بر این اساس، هدف این پژوهش بررسی تأثیر انزوای اجتماعی بر کیفیت دوستی بین دانشجویان دانشگاه کردستان مبتنی بر نظریۀ شبکه است. این پژوهش به صورت پیمایشی اجرا شده و با استفاده از روش نمونهگیری غیراحتمالی آسان، 375 نفر از دانشجویان دانشگاه کردستان انتخاب و سپس با بهرهگیری از پرسشنامۀ محققساخته، یافتهها جمعآوری شدند. پس از استخراج نتایج پرسشنامهها، محاسبات آماری برای توصیف و آزمون فرضیهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و Lisrel انجام شدند. نتایج حاکی از آنند که انزوای اجتماعی بر یأس از تداوم روابط، احساس بیقدرتی، مطیعبودن و وابستگی در روابط دوستانۀ دانشجویان تأثیر معناداری دارد؛ امّا انزوای اجتماعی بر تنفر و بیاعتمادی به دیگران فاقد تأثیر معنادار است. در نتیجۀ آن باید بگوییم زمانی که دانشجویان تماس با همنوعشان را از دست داده باشند، استعداد کسب تجربه و اندیشه را نیز از دست میدهند که با ازدستدادن اندیشه و عمل، احساس ناتوانی و بیقدرتی میکنند و در نتیجۀ آن مطیع دیگران میشوند.