بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر دلزدگی زناشویی در زنان دارای تعارض زناشویی
نویسندگان
1 Ph.D. student of counseling, Department of Psychology, Qeshm Branch, Islamic Azad University, Qeshm, Iran.
2 Associate professor, Department of Clinical Psychology, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran.
3 Assistant professor, Department of Psychology, Qeshm Branch, Islamic Azad University, Qeshm, Iran.
doi
10.22038/JFMH.2025.82296.3162چکیده
مقدمه: این مطالعه به بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (CBT) در کاهش دلزدگی زناشویی و بهبود رضایت زناشویی در زنان دارای تعارض زناشویی پرداخته است.مواد و روشها: جامعه آماری شامل کلیه زنان متأهل دارای تعارض زناشویی مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر شیراز-ایران در سال 1402 بود. 60 نفر از طریق نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای ارزیابی دلزدگی زناشویی از پرسشنامه سنجش فرسودگی زناشویی (پاینز، 1996) استفاده شد. مداخله درمان شناختی-رفتاری گِهارت (2012) در هشت جلسه هفتگی 60 دقیقهای به گروه آزمایش ارائه شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان دهنده تفاوت معنادار در مراحل پسآزمون و پیگیری بین گروه کنترل و گروه CBT بود (0.001>P)، که نشان دهنده اثربخشی درمان شناختی-رفتاری در بهبود دلزدگی زناشویی است. اثربخشی درمان شناختی رفتاری در بهبود فرسودگی زناشویی به ترتیب ۵۹.۶٪ در مرحله پس آزمون و ۶۹.۲٪ در مرحله پیگیری بود. همچنین نتایج تفاوت معناداری بین دو گروه در مراحل پس آزمون و پیگیری نشان داد که به ترتیب ۲۶.۳٪ و ۳۷.۱٪ تفاوت داشتند که نشاندهنده اثربخشی درمان شناختی-رفتاری است.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درمان شناختی-رفتاری میتواند فرسودگی زناشویی را در بین زنان بهبود بخشد. درمانگران خانواده میتوانند از این رویکردهای آموزشی و درمانی برای بهبود روابط زناشویی در زوجهای متعارض استفاده کنند.
