پتانسیل یابی مناطق مستعد زمینلغزش با استفاده از مدل FBWM (مطالعۀ موردی: شهر تبریز)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jtcp.2020.295295.670058چکیده
مخاطرات محیطی، که طیف وسیعی از مخاطرات طبیعی و مخاطرات انسانی را شامل میشوند، از عوامل بازدارندة توسعه در مناطق مختلفاند. زمینلغزش از مخاطراتی است که عوامل مختلف طبیعی و انسانی در وقوع آن تأثیرگذار است و از موانع توسعة اقتصادیـ اجتماعی و عمرانی در هر منطقه محسوب میشود. بر این اساس، در این تحقیق، با در نظر گرفتن معیارهای مختلف، پتانسیل وقوع زمینلغزش در شهر تبریز با استفاده از مدل FBWM بررسی شد. معیارهای استفادهشده در این تحقیق شامل: شیب، خمیدگی، ارتفاع، گسل، زمینشناسی، پوشش گیاهی، رودخانه و نهر، راهها، جهت شیب، و کاربری اراضی بود. برای وزندهی معیارها از مدل FBWM استفاده شد. این مدل از مدلهای نوین تصمیمگیری چندمعیاره است که با مقایسة معیارها با یکدیگر و ایجاد یک مسئلة بهینهسازی غیر خطی به وزندهی معیارها میپردازد. در نهایت، پس از وزندهی معیارها و ایجاد نقشههای معیار استانداردشده، نقشههای استاندارد و وزن معیارها با یکدیگر تلفیق و رویهمگذاری شد تا نقشة نهایی مناطق مستعد زمینلغزش در شهر تبریز به دست آید. بر اساس نتایج بهدستآمده، مناطق شمالی و شمال شرقی شهر تبریز از پتانسیل بالایی برای وقوع زمینلغزش برخوردارند. این مناطق منطبق با شهرک ولیعصر، باغمیشه، کوههای عینالی، اتوبان پاسداران، و نواحی اطراف آن هستند. از طرف دیگر، مناطق جنوبی شهر تبریز پتانسیل پایینی برای وقوع زمینلغزش دارند. بر این اساس، از لحاظ وقوع زمینلغزش در شهر تبریز، 5/2 درصد از شهر در مناطقی با پتانسیل بسیار کم، 16/15 درصد از شهر در مناطقی با پتانسیل کم، 04/36 درصد از شهر در مناطقی با پتانسیل متوسط، 97/40 درصد از شهر در مناطقی با پتانسیل زیاد، و 33/5 درصد از شهر در مناطقی با پتانسیل بسیار زیاد قرار دارند. نتایج این تحقیق دارای جنبههای کاربردی برای سازمانها و ارگانهایی همچون شهرداری، مسکن و شهرسازی، زمینشناسی، و سایر ارگانهای مربوط با مخاطرات محیطی است.